‘Zeg Tirol en je denkt aan een dik pak helderwitte sneeuw, flitsende skibrillen en wilde après-ski feestjes. Je ziet jongelui geoefend van de berg af slalommen of indrukwekkende trucjes uithalen. In het zomerseizoen verandert het schitterende witte berglandschap van deze Oostenrijkse streek echter in een prachtig groene oase. In Ischgl worden de skistokken verruild voor nordic walking stokken en de snowboards maken plaats voor stoere mountainbikes.’ Verhalen vertellen, daar draait het voor mij om. Spannende verhalen zoals dit reisverhaal dat ik in mijn FlevoPost-tijd schreef. Maar ook mooie verhalen, indrukwekkende verhalen en soms minder leuke verhalen, want die horen er ook bij.

Om zo’n verhaal goed te kunnen vertellen moet je je er in vastbijten. Je moet je inlezen, interviews houden en soms zelf dingen meemaken en beleven. In Oostenrijk betekende dit dat ik met angst en beven ging downhillen met een mountainbike: ‘De eerste paar honderd meter knijp je bij elke versnelling je remmen in, maar langzaam maakt de lichte angst plaats voor een adrenalinestoot.’ En later les kreeg in Nordic Walking: ‘Je staat even stil bij een uitkijkpunt, vult je flesje water bij een klein bergstroompje en wordt natgespetterd terwijl je snel voorbij een wild klaterende waterval loopt.’

Tekst en beeld

Een goed verhaal bestaat voor mij uit een originele invalshoek en een goede mix tussen tekst en beeld. Cliché maar waar: een foto zegt vaak meer dan duizend woorden. Met inmiddels ruime ervaring in schrijven, fotograferen en interviewen maak ik verhalen in opdracht en op eigen initiatief. Of het verhaal nu in de krant, een tijdschrift, een nieuwsbrief, op het web of in een brochure te lezen zal zijn: ik weet er wel raad mee.